-
Lees meer →: Ik ga jou niet missen‘Ga je mij missen mama?’ vraagt mijn jongste. Ze draait haar hoofd een tikkeltje scheef en kijkt me serieus aan. Ik aarzel en mijn gedachten slaan op hol. Ik blijf even stil. Wat ga ik hier nou toch op zeggen? Ondertussen trekt ze aan mijn mouw. Ik wil graag eerlijk…
-
Lees meer →: Een kanariegeel briefje op mijn boterham‘Lieve mama, je hoeft geen inpakstress te hebben. Je bent de beste mama ever.’ Ik zit op mijn werk en open mijn broodtrommel. Op mijn boterham ligt een klein kanariegeel briefje. Terwijl ik het lees lopen mijn ogen vol water. Ik doe mijn best om de tranen niet over mijn…
-
Lees meer →: Als een cliënt dood wil: over geheimhoudingsplicht en suïcidale gedachtenHoe houd je je mond tegen ouders, als je weet dat hun kind erover nadenkt zijn leven te beëindigen? In mijn werk heb ik geheimhoudingsplicht. Ik mag niet zomaar iets doorvertellen. Zelfs niet tegen hun ouders. Vanaf zestien jaar hebben jongeren recht op hun eigen privacy. Zij bepalen wie…
-
Lees meer →: Ik voelde niets toen mijn dochter geboren werdDaar lig ik dan. Halfnaakt, met mijn benen gespreid en een klein pakketje op mijn borst. Ik moet mijn kin helemaal naar beneden drukken om ernaar te kunnen kijken. Ik zie donkere, vette haartjes en een knalrode huid met witte plakkerige vegen. Vernix caseosa heet dat, leer ik later. Ik…
-
Lees meer →: Beginnen ondanks angstMisschien herken jij dit ook. Ik had last van ernstig uitstelgedrag voordat mijn blogsite online kwam. Ten eerste omdat WordPress me snel liet zien waarom ik psycholoog ben en geen ICT’er. Ten tweede omdat ik bang was om voor het oog van de hele wereld, volle bak op mijn bek…
-
Lees meer →: De psycholoog in jou staat nooit uitDe neiging om gedrag te verklaren en te verzachten zit diep in mij verankerd, maar leren waar mijn verantwoordelijkheid eindigt was een minstens zo belangrijk proces. ‘De psycholoog in jou staat nooit uit.’ Het klinkt als een grap, maar voor mij is het een harde waarheid. Ik vraag me af…
-
Lees meer →: De vraag die mij jarenlang onzeker maakte‘Heb jij zelf kinderen?’ vraagt een moeder aan mij. Ik recht mijn rug, kijk de moeder recht aan en antwoord: ‘nee, ik heb geen kinderen.’ Twijfel trekt over haar gezicht. De vader zegt niets. Ik ben op dat moment 23 jaar oud en net een paar maanden aan het werk.…
-
Lees meer →: Terug naar MeijElke dag kwam ik, met een chagrijnig gezicht, later mijn bed uit. Ik joeg als een dictator mijn dochters naar school en haastte mezelf met tegenzin naar mijn werk. Ik was boos en vooral ontevreden met mijn baan. Steeds opnieuw vrat ik mezelf op. Richting mijn cliënten en collega’s voelde…
-
Lees meer →: Een verborgen levenHoe familiepatronen ontstaan Niemand kiest voor zijn eigen leven. Het zijn je ouders die dat doen. Daarmee kiest ook niemand voor zijn eigen genen. Je krijgt ze mee en je moet het ermee doen. Net zoals met je opvoeding. Genen en omgeving leiden tot patronen die worden doorgegeven van ouder…
-
Lees meer →: De illusie van een quick-fixSoms lukt het gewoon niet meer. Je zit niet lekker in je vel, hebt vaak ruzie, of het lukt je maar niet om naar school of werk te gaan. Dit zijn maar een paar voorbeelden van wat er mis kan gaan in het leven. Het is tijd om naar de…
Hey,
Ik ben Meij
Welkom op Vanaf De Andere Kant. Mijn blog over het leven van een moeder, werkzaam als psycholoog. Lees mijn dilemma’s. Lach, leer en herken.
Contact
19-06-2026
Schrijf je mee?: Waarom ik psycholoog zijn volhoud
Welke onwaarheden vertellen jouw gedachten?
Schrijf vijf minuten lang alles op wat er in je opkomt.
Lees het daarna terug. Wat valt je op?
Vanaf de andere kant 