Vanaf de andere kant

En ineens ben ik de moeder die ik niet wil zijn

Herken jij dit? Dat opeens je grens bereikt is? Vanaf dat moment kan ik alleen nog maar praten met op elkaar geklemde kaken. Dit weekend zit ik op dat punt. Ik ga even zitten en verander ter plekke in een heks. ‘Overplanning’: ik wist het van tevoren En zo gebeurt…
Lees meer →: En ineens ben ik de moeder die ik niet wil zijn
Psychologie gaat nooit over één iemand

Op de teamkamer Ik loop onze teamkamer binnen en zie een collega die druk haar slapen masseert, terwijl ze fronsend naar haar computerscherm staart. Ze is net afgestudeerd en werkt sinds een aantal maanden bij mij in het team. ‘Hoofdpijn?’ vraag ik. Ze knikt. ‘Heb ik wel vaker,’ geeft ze…
Lees meer →: Psychologie gaat nooit over één iemand
Ik ga jou niet missen

‘Ga je mij missen mama?’ vraagt mijn jongste. Ze draait haar hoofd een tikkeltje scheef en kijkt me serieus aan. Ik aarzel en mijn gedachten slaan op hol. Ik blijf even stil. Wat ga ik hier nou toch op zeggen? Ondertussen trekt ze aan mijn mouw. Ik wil graag eerlijk…
Lees meer →: Ik ga jou niet missen
Een kanariegeel briefje op mijn boterham

‘Lieve mama, je hoeft geen inpakstress te hebben. Je bent de beste mama ever.’ Ik zit op mijn werk en open mijn broodtrommel. Op mijn boterham ligt een klein kanariegeel briefje. Terwijl ik het lees lopen mijn ogen vol water. Ik doe mijn best om de tranen niet over mijn…
Lees meer →: Een kanariegeel briefje op mijn boterham
Als een cliënt dood wil: over geheimhoudingsplicht en suïcidale gedachten

Hoe houd je je mond tegen ouders, als je weet dat hun kind erover nadenkt zijn leven te beëindigen? In mijn werk heb ik geheimhoudingsplicht. Ik mag niet zomaar iets doorvertellen. Zelfs niet tegen hun ouders. Vanaf zestien jaar hebben jongeren recht op hun eigen privacy. Zij bepalen wie…
Lees meer →: Als een cliënt dood wil: over geheimhoudingsplicht en suïcidale gedachten
Ik voelde niets toen mijn dochter geboren werd

Daar lig ik dan. Halfnaakt, met mijn benen gespreid en een klein pakketje op mijn borst. Ik moet mijn kin helemaal naar beneden drukken om ernaar te kunnen kijken. Ik zie donkere, vette haartjes en een knalrode huid met witte plakkerige vegen. Vernix caseosa heet dat, leer ik later. Ik…
Lees meer →: Ik voelde niets toen mijn dochter geboren werd
Beginnen ondanks angst

Misschien herken jij dit ook. Ik had last van ernstig uitstelgedrag voordat mijn blogsite online kwam. Ten eerste omdat WordPress me snel liet zien waarom ik psycholoog ben en geen ICT’er. Ten tweede omdat ik bang was om voor het oog van de hele wereld, volle bak op mijn bek…
Lees meer →: Beginnen ondanks angst
De psycholoog in jou staat nooit uit

De neiging om gedrag te verklaren en te verzachten zit diep in mij verankerd, maar leren waar mijn verantwoordelijkheid eindigt was een minstens zo belangrijk proces. ‘De psycholoog in jou staat nooit uit.’ Het klinkt als een grap, maar voor mij is het een harde waarheid. Ik vraag me af…
Lees meer →: De psycholoog in jou staat nooit uit
De vraag die mij jarenlang onzeker maakte

‘Heb jij zelf kinderen?’ vraagt een moeder aan mij. Ik recht mijn rug, kijk de moeder recht aan en antwoord: ‘nee, ik heb geen kinderen.’ Twijfel trekt over haar gezicht. De vader zegt niets. Ik ben op dat moment 23 jaar oud en net een paar maanden aan het werk.…
Lees meer →: De vraag die mij jarenlang onzeker maakte
Terug naar Meij

Elke dag kwam ik, met een chagrijnig gezicht, later mijn bed uit. Ik joeg als een dictator mijn dochters naar school en haastte mezelf met tegenzin naar mijn werk. Ik was boos en vooral ontevreden met mijn baan. Steeds opnieuw vrat ik mezelf op. Richting mijn cliënten en collega’s voelde…
Lees meer →: Terug naar Meij