Er was een tijd dat ik elke dag leeggezogen thuis kwam. Ik voelde me een spons die zich volzoog, maar nooit uitgeknepen werd. Het lukte me niet om de balans te houden tussen geven aan een ander en energie overhouden voor mezelf.

Tot ik begon met schrijven.

Door te schrijven keek ik mezelf recht in de ogen. Mijn diepste gedachtes kwamen als vanzelf op papier. Daarna voelde ik me rustiger. Meer mezelf.

Schrijven is voor mij de plek waar ik eerlijk durf te zijn. Zonder me te schamen. Zo oefen ik om mezelf te zijn. Stapje voor stapje.

Misschien herken jij dat ook.
Dat volle hoofd. Het gevoel van een volgezogen spons.

Pak een pen.
Schrijf één zin.
En kijk wat er gebeurt.